Παράξενα φαγώσιμα ανά τον κόσμο..

Έχετε σκεφτεί ποτέ ότι, αν ζούσατε στην Κίνα, θα τρώγατε, αντί για σουβλάκι από κοτόπουλο ή χοιρινό, σουβλάκι από αποξηραμένες κατσαρίδες; Ή ότι, αν ζούσατε στην Καμπότζη, θα τρώγατε, αντί για σούπα με κοτόπουλο, σούπα με ταραντούλες; Επίσης, πώς θα σας φαινόταν, αν σας λέγαμε ότι, αν ζούσατε στο Μεξικό, θα συνδυάζατε μια παγωμένη τεκίλα με τηγανητές ακρίδες;


Ανά τον κόσμο οι διατροφικές συνήθειες των λαών προσελκύουν το ενδιαφέρον, καθώς οι διαφορές της κάθε χώρας ποικίλλουν, επισημαίνει η διαιτολόγος – διατροφολόγος Βασιλική Κούργια.


Στην ελληνική κουζίνα, για παράδειγμα, ως βασικό συστατικό στη μαγειρική μας χρησιμοποιούμε το ελαιόλαδο, σε αντίθεση με τις υπόλοιπες χώρες που μαγειρεύουν με μαργαρίνη, ηλιέλαιο ή σογιέλαιο.


Επίσης, στην κινεζική κουζίνα ως συνοδευτικό πιάτο έχουν το ρύζι, ενώ στη δική μας χώρα έχουμε το ψωμί. Τέλος, στην ιαπωνική κουζίνα το ψάρι το τρώνε ωμό σε αντίθεση με την ελληνική που το τρώμε μαγειρεμένο. 


Σε γενικές γραμμές, η κάθε χώρα έχει τον δικό της διατροφικό χαρακτήρα, ο οποίος εξαρτάται από το τι παράγει, από τα ήθη, τα έθιμα, την οικονομία της αλλά και από τη θρησκεία της. 


Στη δική μας κουλτούρα, κάποιες διατροφικές συνήθειες φαντάζουν ιδιαίτερα ακραίες. Αν αναρωτιέστε το γιατί, μπορείτε να λύσετε την απορία σας διαβάζοντας τα παρακάτω παράξενα φαγώσιμα που καταναλώνονται στις υπόλοιπες χώρες του κόσμου.


Δέκα παράξενα φαγώσιμα ανά τον κόσμο:


• σκουλήκια και σκαθάρια αποξηραμένα: Ταϊλάνδη
• αποξηραμένες σαύρες: Κίνα, Ταϊλάνδη
• μάτι τόνου: Ιαπωνία, Κίνα
• έμβρυο πάπιας, γνωστό ως balut: Φιλιππίνες, Κίνα, Βιετνάμ
• σουβλάκι από κάμπιες: Ταϊλάνδη
• σκορπιοί ή κρασί από σκορπιούς ή σκουλήκια: Κίνα
• ακρίδες, γνωστές και ως «σαπουλίνες»: Μεξικό
• γάτες, αρουραίοι και σκύλοι: Κίνα
• ταραντούλες: Βιετνάμ
• λίπος και κρέας φώκιας: Βόρειος Καναδάς
• φίδι: Χονγκ Κονγκ.



Όσοι ταξιδέψετε στις παραπάνω χώρες, έχετε δύο επιλογές: ή να πάρετε μαζί σας τρόφιμα από Ελλάδα ή να μπείτε στη διαδικασία να γευτείτε ένα από τα παραπάνω… εδέσματα! Σε όσους ανήκουν στη δεύτερη κατηγορία, εμείς να ευχηθούμε… καλή τύχη!

Εστιατόρια στην Αρχαία Ελλάδα.....

Φαίνεται πως ένα πράγμα που έμεινε αναλλοίωτο στο πέρασμα των αιώνων και που χαρακτηρίζει τους Έλληνες είναι η…

ταβέρνα! Ο Αμερικάνος αρχαιολόγος Τ. Λέσλι Σιρ τζούνιορ βρήκε μια αρχαία ελληνική ταβέρνα στην αρχαία αγορά της Αθήνας τη δεκαετία του ΄70.

Κατάλοιπα από τροφές αλλά και πολλά αγγεία για το κρασί ήταν οι αποδείξεις της ύπαρξης του αρχαίου καπηλειού.
Σε ένα πηγάδι που σταμάτησε να λειτουργεί έριχνε ο αρχαίος ταβερνιάρης τα… σκουπίδια του. Από εκεί πήραμε πολύτιμες πληροφορίες για το φαγητό και το κρασί που προτιμούσαν οι άνθρωποι 2.400 χρόνια πριν. Και οι συνήθειες δεν διαφέρουν πολύ από τις σημερινές.




Κόκκαλα από αγελάδες, κατσίκες, πρόβατα και γουρούνια, θαλασσινά (αχιβάδες, στρείδια, μύδια) και ψαροκόκκαλα βρέθηκαν στο πηγάδι. Καλό κρασί από την Σάμο, την Λέσβο, την Κόρινθο αλλά και την Αττική έδειξαν οι αμφορείς που ανακαλύφθηκαν.

Κατσαρόλες, ψησταριές, πιάτα, μπολ, γουδιά, αλατιέρες, ό,τι δηλαδή χρειάζεται ένας ταβερνιάρης για να κάνει τη δουλειά του. Οι συνήθειες δεν άλλαξαν, καθώς οι πελάτες έπιναν πολύ και καλό κρασί, έτρωγαν τους εκλεκτούς μεζέδες και ίσως έπαιζαν και τυχερά παιχνίδια και γι΄αυτό το καπηλειό είχε κακή φήμη.



Ο κάπελας ίσως ήταν και έμπορος. Πουλούσε κρασί, ξύδι και πυρσούς για το δρόμο. Να βλέπουν οι πελάτες να γυρίζουν σπίτι τους και να φωτίζουν το δρόμο μην τους επιτεθεί κανείς και τους κλέψει το μανδύα.


Το κρασί το έπιναν αραιωμένο κι ο κάθε πελάτης είχε το δικό του κύπελλο. Μας το λέει ο Βελψίδημος στον «πλούτο»του Αριστοφάνη. «Έχουμε έναν ταβερνιάρη στη γειτονιά κι όποτε μου έρχεται η διάθεση για κανένα κρασάκι πάω κι αυτός – μόνο αυτός – ξέρει πως το θέλω αραιωμένο».



Ενώ λοιπόν η αριστοκρατία διασκέδαζε στα συμπόσια, ο λαός στις ταβέρνες έπινε κι έτρωγε έστω και βερεσέ! Ήταν βλέπετε πολύ διαδεδομένη η πίστωση στην αρχαιότητα. Κι όταν έπινε κανείς λίγο παραπάνω άρχιζε και τις παληκαριές όπως ο δούλος Παφλαγόνας τον οποίο ο Αριστοφάνης βάζει να λέει τη φράση: «Μόλις φάω παλαμιδοφέτες ζεστές και πιω κρασί σκέτο θα λιώσω εγώ τους στρατηγούς της Πύλου…»

Τα πιο διάσημα βρώμικα στον κόσμο..........

Ποιο είναι ένα από τα βασικότερα «σύμβολα» κάθε χώρας; Όχι δεν αναφερόμαστε ούτε στη σημαία, 
ούτε στο νόμισμα, ούτε στη γλώσσα αλλά στις παραδοσιακές λιχουδιές πρόχειρου φαγητού, το λεγόμενο «βρώμικο». Ας κάνουμε, λοιπόν, μια σύντομη βόλτα σε ολόκληρο τον κόσμο για να δούμε τα....
 





«Βρώμικα» made in...

Γερμανία: Currywurst

Παραδοσιακό λουκάνικο βουτηγμένο σε πικάντικη σάλτσα ντομάτας με curry, συνοδεία λευκού ψωμιού η πίττας ολικής άλεσης.

Βιρμανία: Mohinga

Σούπα με νουτλς, κάτι σαν το δικό μας πατσά, ιδανική για μετά το αλκοόλ και το ξενύχτι.

Ζωμός ψαριού που «δένει» με σκόνη ρυζιού ή φασολιών και συνήθως περιέχει συνδυασμό από κρεμμύδι, τραγανό φαγώσιμο φλοιό από τον πυρήνα του δέντρου της μπανάνας, λεπτά στρογγυλά noodles ρυζιού και ψιλοκομμένο κόλιανδρο.

Βιετνάμ: Banh mi

Η επιτομή του «βρώμικου». Η βάση του είναι η μαλακή μπαγκέτα, που καψαλίζεται πάνω στα κάρβουνα. Μετά από μια δόση μαγιονέζας κι έναν σβώλο πατέ, το τραγανό «κέλυφος» γεμίζει με κρέας, τραγανά λαχανικά τουρσί και φρέσκα βότανα. Για το τέλος, προσθέτουν λίγες σταγόνες από σάλτσα σόγιας και λίγο τσίλι. Πωλείται σχεδόν αποκλειστικά σε υπαίθριους πάγκους.

Ινδία: Daulat ki chaat

Ελαφρύ γλύκισμα από ζαχαρούχο γάλα χτυπημένο με κρόκο αυγού, που του δίνει μια πορτοκαλό-λευκη απόχρωση. Μοιάζει με μους και το βρίσκει κανείς στα θορυβώδη παζάρια και στις αγορές, «χύμα». Λόγω του ότι το daulat ki chaat θα κατέρρεε σε υψηλές θερμοκρασίες, ετοιμάζεται συνήθως τους πιο κρύους μήνες του χρόνου.

Ταϊλάνδη: Phat Kaphrao

Φύλλα κρούστας τηγανίζονται μαζί με κιμά χοιρινού, κοτόπουλο ή θαλασσινά, με ψιλοκομμένο σκόρδο, τσίλι και κάποιες φορές ψιλοκομμένα πράσινα φασόλια. Το πιάτο ολοκληρώνεται με σάλτσα ψαριού και μια δόση ζάχαρης, ενώ σερβίρεται πάνω σε ρύζι έχοντας στην κορυφή ένα ολόκληρο τηγανιτό αυγό. Kaphrao σημαίνει ιερός βασιλικός!

Βοσνία Ερζεγοβίνη: Burek

Φύλλο κρούστας γεμίζεται με κιμά με μυρωδικά, σπανάκι ή τυρί και βότανα, μετά τυλίγεται, καλύπτεται με βούτυρο ή ελαιόλαδο και ψήνεται μέχρι να πάρει χρυσαφί χρώμα. Τρώγεται οποιαδήποτε ώρα της ημέρας: για πρωινό μαζί με μαύρο τσάι ή για βραδινό μετά από ένα κουραστικό απόγευμα.

Έχει τις ρίζες του στην τουρκοκρατία και το τουρκικό börek, από το τουρκικό burmak που θα πει «στρίβω»

Μαρόκο: Sfenj

Καλοτηγανισμένα κομμάτια κολλώδους ζύμης με μαγιά (ντόνατς), χωρίς καθόλου γάλα ή βούτυρο. Τρώγονται σαν πρωινό έδεσμα, αλλά και αργά το απόγευμα.

Έφτασαν στη χώρα από τους Άραβες το 18ο αιώνα και πωλούνταν σε υπαίθριους πάγκους που έδιναν ψητό κεφάλι αρνιού (κλασικό πρωινό έδεσμα για τους μαροκινούς) στις ανοιχτές αγορές.

Νότια Αφρική: Walkie-talkies

Τα πόδια (walkies) και τα κεφάλια (talkies) του κοτόπουλου. Βράζονται μαζί για να μαλακώσουν τα μέρη που δεν μασιούνται κι έπειτα τα κομμάτια ετοιμάζονται και μαγειρεύονται με την προσθήκη όποιου υλικού και αρωματικού τραβά η όρεξή σας.

Μεξικό: Tamales,

Πρωινό ή βραδυνό σνακ. Φτιαγμένα στον ατμό, επιστρωμένα με φλοιό καλαμποκιού εδέσματα είναι απόλαυση, σε γλυκιά, πικάντικη ή ήπια εκδοχή. Η γέμιση είναι από χοιρινό ή κοτόπουλο, μαζί με τσίλι και τυρί. Το «πακέτο» τυλίγεται σε φλοιό καλαμποκιού ή φύλλο μπανάνας και μπαίνει στον ατμό μέχρι να είναι αρκετά μαλακό.

Γκάνα: Red red,

Ζεστό, γλυκό και πικάντικο, το red red παντρεύει τα φασόλια με τηγανητή μπανάνα. Τα κρεμμύδια και το κόκκινο τσίλι τηγανίζονται μέσα στο zomi (λάδι ερυθρού φοίνικα) και προστίθενται στα μαυρομάτικα φασόλια. Οι τηγανιτές μπανάνες ψιλοκομμένες, αλατισμένες και καλά τηγανισμένες, συνοδεύουν τα φασόλια.

(Πηγή :: ΕΦΕΤ)

Ενημέρωση σχετικά με ανάκληση «Πάριζα ΝΙΚΑΣ για τοστ βραστή»

Ο ΕΦΕΤ, έπειτα από έλεγχο βάσει καταγγελίας, προέβη σε δειγματοληψία βραστής
πάριζας με την εμπορική ονομασία «Πάριζα ΝΙΚΑΣ για τοστ βραστή».
Το δείγμα, πάρθηκε από συσκευασία τύπου μπαστούνι βάρους 1,718 kg , έφερε
ημερομηνία ανάλωσης έως 04.06.2013, και κωδικό 2000000001, 00144. Το ανωτέρω
προϊόν παρασκευάζεται / συσκευάζεται από την ΝΙΚΑΣ ΑΒΕΕ, 22ο χλμ. Αθηνών-Λαμίας,
Άγιο Στέφανο.
Στο εν λόγω προϊόν, βάσει Εργαστηριακής Ανάλυσης ανιχνεύτηκε DNA αλόγου (στο
σύνολο του DNA < 1%).
Ο Ε.Φ.Ε.Τ. απαίτησε την άμεση ανάκληση / απόσυρση του συνόλου του εν λόγω
προϊόντος από την αγορά, ενώ βρίσκονται ήδη σε εξέλιξη σχετικοί έλεγχοι και με γνώμονα

Στην φυσική υγιεινή, μονοδίαιτα σημαίνει να τρώει ο άρρωστος για ορισμένες μέρες μόνον ένα είδος φρούτου. Τα κεράσια επιδρούν για την επανάκτηση της υγείας, καθαρίζουν το αίμα και απαλλάσσουν το σώμα από τις επιβλαβείς τοξίνες που είναι υπεύθυνες για όλες σχεδόν τις μορφές της αρρώστιας. Βάσις της ασθένειας είναι το ακάθαρτο αίμα. Κι έχει φανερά αποδειχθεί πως ένας που έχει και διατηρεί το αίμα του καθαρό, μένει πάντα υγιής. Είναι αδύνατο να υφίσταται αρρώστεια σε σώμα που έχει αίμα αλκαλικό και ελεύθερο από ανθυγιεινά στοιχεία.Τα κεράσια, όταν τρώγονται ώριμα και απ' ευθείας από το δένδρο, μέσα σε λίγες μέρες ανανεώνουν κυριολεκτικά το αίμα.

Πώς να τρώγονται τα κεράσια
Για να έχει κανείς όσο μπορεί καλύτερα αποτελέσματα από την κερασοθεραπεία, πρέπει αρχικά να εξασφαλίσει ώριμα, καλά, φρέσκα κεράσια. Ένας καλός μέσος όρος είναι τρείς ως πέντε μέρες. 

Στο διάστημα αυτό θα εφαρμόσει κανείς αυτά:
Θα τρώει τέσσερις ως πέντε φορές την ημέρα, αναλόγως με την όρεξη ή μάλλον με την πραγματική πείνα του καθενός. Κάθε φορά πρέπει να τρώει κανείς, χωρίς να βιάζεται, όσο γυρεύει η πείνα του και όχι η λαιμαργία του.

Πηγή:: proionta - tis - fisis.blogspot.com

  Το αλεύρι είναι μια λεπτή σκόνη που γίνεται από τα δημητριακά ή άλλα αμυλούχα φυτά.Χρησιμοποιείται ως συστατικό σε πολλά τρόφιμα.Το αλεύρι είναι το κύριο συστατικό του ψωμιού,το οποίο είναι βασικό τρόφιμο σε πολλές χώρες.Συνηθέστερα παράγεται από το σιτάρι,αλλά και το καλαμπόκι, τη σίκαλη,το κριθάρι και το ρύζι.Το αλεύρι μπορεί επίσης να παραχθεί από τα όσπρια,όπως και τη σόγια τα φιστίκια,τα αμύγδαλα και καρπούς δέντρων. Χρησιμοπιείται κυρίως σε μείγμα με νερό για την παρασκευή διάφορων ζυμών,που με τη σειρά τους χρησιμοποιούνται για την παρασκευή μύριων ειδών μαγειρικής και ζαχαροπλαστικής.Το αλεύρι από καταβολής κόσμου,είναι ένα από τα σημαντικότερα υλικά στη διατροφή του ανθρώπου.
Μέσα στο πέρασμα των αιώνων,αυτό το πολύτιμο υλικό,λατρεύτηκε και δοξάστηκε όσο κανένα άλλο αγαθό.Πολύτιμη «δύναμη» που άντεξε χιλιάδες χρόνια ανακατατάξεων παρ΄όλο που ο τρόπος διαβίωσης του ανθρώπου,το μετέτρεψε ανάλογα με τις συνήθειες ή τις προτιμήσεις του σε πολλές ποικιλίες. Πως μαζεύετε?Όταν το σιτάρι είναι έτοιμο για τη συγκομιδή,οι μίσχοι των σταχυών λυγίζουν από το βάρος του καρπού στις κεφαλές.Αυτό δείχνει ότι ήρθε η ώρα του θερισμού.Μετά το θερισμό ο καρπός διαχωρίζεται από τους μίσχους και τις ξένες ύλες.Αφού έχει γίνει ο διαχωρισμός, ο καρπός μπορεί να αλεστεί και να παραχθεί το αλεύρι.
Οι ποικιλίες των αλεύρων ξεχωρίζουν από τον τρόπο του αλέσματος,τον τρόπο κοσκινίσματος και την ποιότητα του σιταριού απ' όπου προέρχονται.Από θέμα ποιότητας του σιταριού τα άλευρα χωρίζονται σε άλευρα σκληρού σιταριού, μαλακού σιταριού και ημίσκληρου. Στα είδη αλεύρων από σκληρό σιτάρι ανήκει και το σιμιγδάλι.Με την κατεργασία όλων των ποιοτήτων του σιταριού σε τελειοποιημένους μύλους παράγεται η φαρίνα,το κατεξοχήν αλεύρι της αρτοποιίας και μακαρονοποιίας. Σκληρό αλεύρι ή χωριάτικο:είναι αλεύρι από σκληρό σιτάρι,πλούσιο σε γλουτένη. Είναι ιδανικό για να φτιάχνουμε ψωμιά,να ανοίγουμε φύλλο για πίτες και γενικά ότι έχει να κάνει με ζύμη.Μαλακό αλεύρι ή φαρίνα 00:είναι αλεύρι από μαλακό σιτάρι και έχει πιο άσπρο χρώμα από το σκληρό.Είναι ιδανικό για κέικ,μπισκότα,κουραμπιέδες,κουλουράκια,καθώς και για όλα τα γλυκά.Αλεύρι για όλες τις χρήσεις:Είναι μείγμα σκληρού και μαλακού σιταριού και το χρησιμοποιούμε τόσο στη ζαχαροπλαστική όσο και για να φτιάξουμε ψωμί.Αλεύρι με διογκωτικό: είναι το γνωστό μας φαρινάπ ή self raising.Είναι μαλακό αλεύρι(φαρίνα 00)που χρησιμοποιούμε στη ζαχαροπλαστική το οποίο περιέχει διογκωτικό. Για να αντικαταστήσουμε το αλεύρι αυτό με κανονικό αλεύρι,θα προσθέσουμε 1 κ.γ. μπέικιν πάουντερ και 1/2 κ.γ. αλάτι για κάθε φλιτζάνι αλευριού.Αλεύρι ολικής άλεσης:ο όρος «Ολική Άλεση» σημαίνει ότι όλα τα μέρη του σπόρου διατηρούνται κατά τη διάρκεια της επεξεργασίας.Είναι αλεύρι από ολόκληρο τον κόκκο του σταριού,το οποίο χρησιμοποιούμε για την παρασκευή παραδοσιακού παξιμαδιού,χωριάτικου ψωμιού και αρτοσκευασμάτων ολικής άλεσης από σκληρό στάρι.Αλεύρι πιτυρούχο:Είναι αλεύρι ολικής άλεσης αλλά με διαφορετικό τρόπο αλέσματος και κοσκινίσματος,ο φλοιός του σιταριού να μένει σε μεγαλύτερα κομμάτια. Πλούσιο σε φυτικές ίνες.Υπάρχουν διάφορες κατηγορίες για το αλεύρι που θα προκύψει,ανάλογα με το μέρος του καρπού που θα χρησιμοποιηθεί,καθώς και με το είδος ή ποικιλία του καρπού και το πόσο σκληρό είναι το ενδόσπερμα του.

Μανιτάρια θεικά......!!!!!!!!!!!!!!!!!!

Τα μανιτάρια είναι τροφή με χαμηλή περιεκτικότητα σε κορεσμένα λίπη και νάτριο, ικανοποιητική πηγή βιταμινών C και D, σιδήρου, ψευδαργύρου, φωσφόρου, καλίου, χαλκού και σεληνίου, ενώ περιέχουν ακόμη βιταμίνες του συμπλέγματος Β, ριβοφλαβίνη, νιασίνη και παντοθενικό οξύ. Η ριβοφλαβίνη προάγει την υγεία του δέρματος και την καλή όραση, η νιασίνη ενισχύει την ομαλή λειτουργία του πεπτικού και νευρικού συστήματος, ενώ το παντοθενικό οξύ εμπλέκεται στην παραγωγή των ορμονών. Θεωρούνται εξαιρετική τροφή, καθώς περιέχουν αμελητέες ποσότητες λίπους και σακχάρων, αλλά σημαντικές ποσότητες φυτικών ινών. Επίσης, έχουν τις ίδιες πρωτεΐνες με το κρέας (υψηλής βιολογικής αξίας), χωρίς όμως τις τοξίνες, τα λίπη και τη χοληστερόλη που βρίσκονται σε αυτό, επομένως θεωρούνται ιδανικά για τους χορτοφάγους. Αποτελούν ακόμη, ιδανική επιλογή για όσους θέλουν να χάσουν βάρος, αφού περιέχουν ελάχιστες θερμίδες (13 θερμίδες ανά 100 γραμμ.). Το ελάχιστο νάτριο, τέλος, που βρίσκουμε σε αυτά, τα κάνει ιδιαίτερα αγαπητά σε όσους είναι υποχρεωμένοι να ακολουθούν διατροφή φτωχή σε αλάτι.